Yusuf Avcı

freelance grafik tasarım

Grafik tasarımda Okullu olmak mı? Alaylı olmak mı?

İkiside gerekir aslına bakarsanız. Arkadaşımla sohbet eder gibi anlatacağım.
Bu işin okulunu güzel sanatlar adı altına bağladıkları için son seneye ve staja kadar meslekle ilgili öğrendiğiniz tek şey maalesef çizim hatta kara kalem oluyor. Tabiki de ufkunuz açılıyor hayal dünyanız genişliyor ama bu meslek için kesinlikle yeterli değil.

Grafik Tasarım Bölümlerinden mezun olmanın faydaları çok. Günümüz teknolojisine ayak uyduruyorsunuz bir kere. Mesela; 2010’lu yıllara kadar ülkemizde tasarım bazında kullanılan kafa program Corel Draw idi. Son yıllarda Adobe Illustrator bu kafayı alıp götürüyor. Eğitim hayatında öğretilen Adobe ile temeli alıp, piyasaya ödevlerle projelerle atılmaya başlıyorsunuz. Sonra küçük küçük işler ve sonra iş hayatı…
İstediğiniz kadar programlara hakim olun, istediğiniz kadar hayal gücünüz güçlü olsun ama istenilen istenildiği gibi yapılamadıktan sonra çok bir faydası olmuyor. Burada müşteri ihtiyacıda devreye giriyor. Müşteri ihtiyacını kolay kavramak, dilinden çabucak anlamak çok önemli.
Bu aşama daha çok TECRÜBE ile kazanılıyor.

Ben şahsen Corel’li yıllardan geldiğim için istediğim her tasarımı (yılların verdiği tecrübe ile cümlesini kurmayacağım) yapabiliyor, müşteri ihtiyaçlarını çok rahat karşılıyorum. Yardımcı programlarım;
Adobe Photoshop, Illustrator, Indesign devrede ve sürekli tetikteler.

Grafikerlikte okullu olmakYeni nesil tasarımcılar Corel’den çok uzak. Bu geçiş döneminde şöyle bir durum var:
Baskı merkezleri, matbaalar, kalıpçılar, filmciler işleri PDF’ten çok Corel (CDR) formatında açıyor, Illustrator yani AI formatına uygun olmayacak şekilde çalışan az. Tasarımlar CDR-AI uyuşmazlığını yaratıyor. Gradient (degrade)’lar patlıyor, transparent’ler patlıyor vs… PDF bu sorunun çözüm noktası gibi gözüksede yine sorunlar çıkıyor.

Bu sorun yavaş yavaş çağımızın teknolojisin ayak uyduruyor ve uydurmak zorunda. Geçiş dönemi çabuk atlatılacaktır.

*Alaylı: Bir unvan ve başarıyı elde etmek için gerekli okul eğitimini görmeden kendini yetiştiren kimseye verilen bir sıfattır. Karşıtı mekteplidir.