Yusuf Avcı

freelance grafik tasarım

Ben Geldim…

Tam bir yıl sonra bloğuma merhaba diyorum.

En son 15 Aralıkta “askere gidiyorum” başlıklı yazımda bloğuma ara vermiştim. Ankara’da devam edip tamamladığım Askerlik Haziran ayının başında bitti. Akıncı 4.Ana Jet Üssü Komutanlığı’nda yaptığım askerlik güzeldi, geçti bitti.

Askerlik bitince evlilik ne olacak, iş ne olacak derken. Kendimi askerlik bittikten hemen 1 hafta sonra evliliğe ve şirket kurmaya hazırlanırken buldum. Reklam ajansımı açtım. Ortağım Bilal‘le beraber Netliva İnternet Yazılım ve Rekliva Grafik Tasarım ajansını faaliyete geçmiş bulunduk.

Diğer taraftan askerlik bittikten 2-3 ay sonra düğün kararı aldık ve hemen evlilik hazırlıklarına başladık.
Nasıl olacak nasıl bitecek derken bir şekilde hazırlıkları tamamladık. Evlenene yuva kurana Allah yardım eder derlerdi de inanmazdım, Allah’ın hiç bu kadar yardım edeceğini tahmin etmezdim. Bir taraftan işlere yardırıp işlerimin açıkması bir taraftan düğün hazırlıkları ile boğuşuyordum. 26 Eylül’de düğünüm vardı.

Evleniyordum…
Buraya evlencek olanlara tavsiyeler ve evlilikle ilgili birçok yazı doldurma planlarım vardı. Ama fırsat bulamadım çünkü kolay değil aynı anda hem iş kurmak hem yuva kurmak. Herşey düzene giriyordu stres bitmek üzereydi, evimiz hazırdı artık düğün gününü bekliyorduk. Düğüne 1-2 hafta kalmıştı artık herşey güzeldi derken, bu yazımında buruk geçmesinin sebebi olan bişeyler oldu. Herşey bir anda değişti…

Babamı kaybettim…
Evet. Herşey bir anda çok güzel giderken, herşeyi kolaylamışken bir anda herşey alt-üst oldu.
Nasıl yaşadığımı neler yaşadığımı tarif etmem mümkün değil. Ve aynı gün hatta daha sonrasında herşey üstüste gelerek bir çok zorluk yaşadım. Babamın gidişini tarif etmem çok zor. Çok zor günler yaşadık ailecek hatta sülalecek.
Ve hala zor günler devam ediyor.
Bu yaşadıklarımız büyük bir imtihan ve Allah’â şükür müsterih olmayı bırakmıyoruz.
İnatla tutunuyoruz ve mücadele ediyoruz hayatla.

Düğünümüzü iptal edip 18 Ekim’de nikah yaptık ve evlendik.
Babam düğünümüzü göremedi…
Şimdi hayat mücadelesiyle uğraşıyoruz.
Bir şekilde mutluyuz şükürler olsunki, rahman bizi hala çok seviyor ve desteğini esirgemiyor…